زمینه و هدف: در موش های آزمایشگاهی، کندن موها به دلایل مختلفی نظیر کمبود های غذایی، پاسخ به عوامل استرس زا و یا رفتار تهاجمی صورت می گیرد. هدف از این تحقیق، بررسی اختلال کندن مو (Barbering) در کلنی موش های نژاد BALB/c یک مرکز پرورش حیوانات آزمایشگاهی بود. مواد و روش ها: طی دوره یک ساله، کلنی موش های نژاد BALB/c از نظر وجود اختلال کندن مو تحت بررسی قرار گرفتند. حیوانات از نظر ظاهری سالم و در آزمایشات انگل های خارجی منفی بوده و بیماری خاصی نداشتند و از غذای فشرده استاندارد و آب به میزان دلخواه استفاده می کردند. یافته ها: در اواخر تیر ماه سال 97 در دو قفس از کلنی موش های نر و ماده بالغ که سن 8-6 هفته داشتند علایم کندن مو در موش های ماده مشاهده گردید که محدود به ناحیه سر و صورت بود. در بررسی عوامل محیطی مشخص گردید که از 2-1 روز قبل از شروع علایم، نقص فنی در سیستم خنک کننده های هوای ورودی سالن پرورشی موجب افزایش 6-4 درجه سانتی گراد شده و رفع کامل نقص فنی 3-2 روز طول کشیده است. نتایج تمام آزمایشات انگل خارجی، کشت های باکتریایی و قارچی منفی و در آزمایش هیستوپاتولوژی مورد خاصی گزارش نگردید. ضمن اینکه مورد مبتلای نگهداری شده پس از مدت حدودا یک ماه به وضعیت کامل سلامت ظاهری رسید و هیچگونه علایم تا پایان دوره مشاهده نشد. نتیجه گیری: در این بررسی مشخص گردید که عوامل محیطی استرس زا نظیر افزایش درجه حرارت در بعضی از نژادهای حساس مانند BALB/c می تواند در بروز حالت کندن مو موثر باشد.

مقدمه: اختلال وسواس مو کندن (TTM) با پریشانی روانی فراوان، آسیب اجتماعی و نرخ شیوعی بالاتر از تصور همراه است. دربارۀ سبب شناسی این اختلال علاوه بر عوامل شناختی و رفتاری، توجه به عامل فراشناختی می تواند مهم باشد؛ ازاین رو، در پژوهش حاضر، اثربخشی یک مداخلۀ روان شناختی هشت جلسه ای- تکنیک آموزش توجه- بر فراشناخت های دختران نوجوان با وسواس مو کَنی بررسی شد. مواد و روش­ها: پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. تعداد 20 دختر در بازه سنی 15 تا 18 سال با وسواس مو کندن (با توجه به معیارهای راهنمای تشخیصی آماری اختلالات ویرایش پنجم برای وسواس موکنی و نمرۀ بالاتر از برش در پرسش نامۀ وسواس موکنی) با روش نمونه گیری در دسترس، با مراجعه به کلینیک های مشاوره و روان شناسی شهر اراک در سال 1402 به عنوان نمونه انتخاب گردیدند. شرکت کنندگان در پژوهش به عنوان پیش آزمون و پس آزمون، پرسش نامۀ وسواس موکنی و باورهای فراشناختی را تکمیل کردند. گروه آزمایش 8 جلسه آموزش توجه دریافت نمود و گروه کنترل در لیست انتظار باقی ماند. درنهایت، داده های حاصل با استفاده از نرم افزار SPSS vol.22 و به روش تحلیل کوواریانس تک متغیره در سطح 0.05>P بررسی شد. یافته ­های پژوهش: دو گروه آزمایش و کنترل که همگی دختر، مجرد، در بازه سنی 15 تا 18 سال و مبتلا به وسواس کندن مو بودند، از لحاظ میانگین سنی و وسواس کندن مو تفاوت آماری معناداری نداشتند؛ اما میانگین گروه ها در پس آزمون متغیرهای وابسته، یعنی باورهای مثبت دربارۀ نگرانی (P=0.001، F=126.187)، کنترل ناپذیری و خطر افکار (P=0.001، F=76.806)، نبود اطمینان شناختی (P=0.001، F=145.461)، نیاز به کنترل افکار (P=0.001، F=108.642) و خودآگاهی شناختی (P=0.001، F=48.972) تفاوت معناداری باهم داشتند. بحث و نتیجه گیری: ازآنجاکه تکنیک آموزش توجه بر باورهای مثبت دربارۀ نگرانی، باورهای منفی دربارۀ کنترل ناپذیری و خطر، باورهایی دربارۀ نبود اطمینان شناختی، خودآگاهی شناختی و باورهای منفی دربارۀ اندیشۀ خرافی، تنبیه و مسئولیت پذیری دختران نوجوان با وسواس کندن مو تأثیر داشت، این مطالعه بینش مفیدی دربارۀ نقش فرایندهای توجه در درمان اختلال وسواس کندن مو ارائه می دهد که مبنایی برای پژوهش های آتی فراهم می کند.

هدف: هدف از انجام این پژوهش ارزیابی درستی نظریه بالژ در مورد قابلیت تکثیر شوندگی محدود سلولهای اپیدرمی واقع در انتهای قاعده ای فولیکول مو بود.مواد و روش ها: در فولیکول ویبریسای رت رشته های مو یک بار و یا به دفعات متوالی کنده شده و به دنبال آن الگوی تقسیم سلولی و زنجیره وقایع ترمیمی در فولیکول های تیمار شده با روش های اندازه گیری طول رشته ترمیم شده، بافت شناسی فولیکول در حال ترمیم و ایمنوهیستوشیمی (با روش درون روی BrDU به سلول های اپیدرمی) مورد سنجش قرار گرفت.نتایج: بعد از یک بار و یا دفعات متوالی کندن مو، یک ماتریکس اپیدرمی جدید صرفا از فعالیت میتوزی سلول های زاینده اپیدرمی باقیمانده در قاعده فولیکول ایجاد شد و در تشکیل این ماتریکس سلول های ناحیه بالژ نقشی نداشت. این ماتریکس منشا تولید موهای جدیدی شد که با سرعتی معادل همتایان طبیعی خود در فولیکول های تیمار نشده رشد نمودند. طول نهایی موی ترمیم شده در فولیکول های تیمار بسیار بلندتر از مویی بود که معمولا در طی فاز رشد در فولیکول طبیعی ایجاد شده بود.نتیجه گیری: پتانسیل تکثیری سلول های اپیدرمی قاعده فولیکول (بولب) محدود به یک چرخه نمی باشد. بنابراین توقف فاز رشد فولیکول از پتانسیل محدود این سلول ها ناشی نمی شود بلکه احتمالا عوامل دیگری در این فرآیند دخالت دارند.

زمینه: اختلال موکنی و کندن پوست کندن اجباری و مزمن پوست و مو است که در پژوهش حاضر سعی شده است تا اثربخشی درمان AEBT در بهبود نشانه های نوجوانان مبتلا به این اختلالات مورد بررسی قرار گیرد. این پژوهش دارای کد اخلاقی (IR. TBZMED. REC. 1396. 686) است. روش کار: این پژوهش در چهارچوب طرح تک موردی با استفاده از طرح خطوط چندگانه پلکانی طی 10 جلسه همراه با پیگیری سه ماهه بر روی چهار بیمار (برای هر اختلال دو نفر) صورت گرفت. داده ها از طریق مقیاس های کندن پوست کتن، مقیاس موکنی و پرسش نامه میلواکی برای انواع کندن پوست و مو جمع آوری شد. یافته: تحلیل داده ها با استفاده از نمودار چشمی، درصد بهبودی و اندازه اثر نشان داد که مداخله به عمل آمده تغییرات معنادار و قابل توجهی در کاهش نشانه های موکنی و کندن پوست اتوماتیک و متمرکز ایجاد کرده است و کاهش نشانه ها در دوره پیگیری سه ماهه حفظ شده است. نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان داد که AEBT می تواند در درمان بیماران مبتلا به اختلال موکنی، کندن پوست موثر باشد و اثر درمانی تا سه ماه پیگیری ادامه یافتند.

زمینه و هدف: اختلال کندن مو اختلال مزمنی است که مشخصه آن کندن مکرر مو است که کمابیش سبب از دست دادن مو می شود. این اختلال با وجود داشتن عوارض متعدد جسمانی، اقتصادی و اجتماعی کمتر مورد تشخیص و درمان قرار گرفته است. در پژوهش حاضر به بررسی اثربخشی درمان تنظیم هیجانی بر شدت علائم موکنی، اضطراب، افسردگی، استرس و کیفیت زندگی در افراد مبتلا به اختلال کندن مو می پردازیم.روش اجرا: در این پژوهش با روش نمونه گیری در دسترس 6 نفر انتخاب شدند و از پرسش نامه های علائم کندن موMGH-HPS ، افسردگی، اضطراب، استرس DASS-21، کیفیت زندگی WHOQOL-26 و دشواری در تنظیم هیجانDERS  استفاده شد. پروتکل 8 جلسه ای درمان تنظیم هیجان مبتنی بر مدل گراس به صورت هفتگی (هر جلسه 90 دقیقه) برای هر شرکت کننده به صورت انفرادی اجرا شد. داده ها از طریق تحلیل چشمی، درصد بهبودی، آزمون ناپارامتری فریدمن و آزمون مقایسه های جفتی ویلکاکسون تجزیه و تحلیل شد.یافته ها: درمان تنظیم هیجان در کاهش علائم اختلال کندن مو، افسردگی، اضطراب، استرس، دشواری در تنظیم هیجان و افزایش کیفیت زندگی افراد مبتلا به اختلال کندن مو موثر است.نتیجه گیری: درمان تنظیم هیجان به طور معناداری مشکلات هیجانی و علائم کندن مو را در افراد مبتلا به وسواس کندن مو بهبود می بخشد، در نتیجه درمانگران می توانند از این درمان به عنوان یک درمان موثر برای اختلال کندن مو استفاده کنند.

در این تحقیق با انجام آزمون برش دو تیغه ای، اثرات زاویه تیزی، زاویه مایل، سرعت برش و نوع تیغه (لبه صاف و لبه مضرس) بر مقاومت برشی و انرژی مصرفی در واحد سطح ساقه گل پیرتروم مطالعه شد. همچنین تاثیر سرعت کندن گل، بر نیرو و انرژی مصرفی برای کندن گل پیرتروم مطالعه گردید. تمام آزمایش ها با استفاده از دستگاه آزمون کشش- فشار اینستران انجام شدند. میانگین مقاومت برشی و انرژی مصرفی در واحد سطح ساقه ها به ترتیب 2.29 مگا پاسکال و 2.96 میلی ژول بر میلی متر مربع برآورد شد. زوایای مایل و تیزی تیغه تاثیر معنی داری در سطح %1 بر مقاومت برشی و انرژی مصرفی در واحد سطح ساقه نشان می دهند ولی اثر متقابل آنها معنی دار نیست. با افزایش سرعت برش از 20 تا500 میلیمتر بر دقیقه، مقاومت برشی و انرژی مصرفی در واحد سطح ساقه کاهش می یابند. البته این کاهش برای مقاومت برشی و انرژی مصرفی در واحد سطح به ترتیب از 200 تا 500 میلیمتر بر دقیقه و از 20 تا 200 میلیمتر بر دقیقه معنی دار نیست. برای تیغه های مضرس، مقدار هر دو صفت مقاومت برشی و انرژی مصرفی در واحد سطح ساقه بیشتر از آن برای تیغه های صاف است. البته برای مقاومت برشی این تفاوت در سطح %1 معنی دار نیست ولی برای انرژی مصرفی در واحد سطح ساقه معنی دار است. میانگین مقاومت برشی ساقه برای تیغه های صاف و مضرس به ترتیب 2.5 و 2.9 نیوتن و انرژی مصرفی در واحد سطح ساقه نیز به ترتیب 1.71 و 4.80 میلی ژول بر میلیمتر مربع بود. بنابراین تیغه لبه صاف برای برش این محصول توصیه می شود. آزمایش های تعیین نیروی کندن گل پیرتروم نشان می دهند که با افزایش سرعت کندن گل، نیرو و انرژی مصرفی افزایش، ولی مقاومت کششی و انرژی مصرفی در واحد سطح ساقه کاهش می یابد. میانگین مقاومت کششی و انرژی مصرفی در واحد سطح ساقه ها به ترتیب 1.56 مگا پاسکال و 3.7 میلی ژول بر میلیمتر مربع بود.

مقاومت برشی، انرژی لازم برای برش به ازای واحد سطح، همچنین نیرو و انرژی مورد نیاز برای کندن گل پارامترهایی مهم در طراحی و توسعه مکانیزم های برداشت هستند. در این تحقیق تاثیر سرعت برش و زاویه تیزی تیغه بر مقاومت برشی و انرژی لازم برای برش به ازای واحد سطح ساقه زعفران (.Crocus sativus L) در رطوبت های مختلف برش تعیین شد. تاثیر سرعت کندن گل و سطوح مختلف سن گیاه بر نیرو و انرژی مورد نیاز برای کندن گل زعفران نیز بررسی شد. آزمایش ها روی نمونه های جمع آوری شده از مزارع شهرستان کاشمر با استفاده از دستگاه کشش - فشار مواد بیولوژیک اجرا شد. تحلیل داده ها با استفاده از آزمایش های فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی انجام شد. نتایج نشان داد که اثر زاویه تیزی و سرعت برش بر مقاومت برشی و انرژی مورد نیاز برای برش به ازای واحد سطح در سطح احتمال 1 درصد معنی دار است ولی اثر متقابل این عوامل معنی دار نیست. با افزایش زاویه تیزی از 17 به 24 درجه، مقاومت برشی از 0.130 به 0.190 مگاپاسکال و انرژی لازم به ازای واحد سطح برای برش ساقه از 0.305 به 0.443 میلی ژول بر میلی متر مربع افزایش می یابد. با افزایش سرعت برش از 20 به 200 میلی متر بر دقیقه میانگین مقاومت برشی از 0.179 به 0.158 مگاپاسکال و انرژی لازم برای برش به ازای واحد سطح ساقه گل از 0.467 به 0.340 میلی ژول بر میلی متر مربع کاهش می یابد. با افزایش بیشتر سرعت برش (از 200 به 500 میلی متر بر دقیقه)، مقاومت برشی و انرژی لازم برای برش کاهش پیدا نمی کند و بنابراین زاویه تیزی 17 درجه و سرعت برش 200 میلی متر بر دقیقه برای برش ساقه زعفران توصیه می شود. نتایج همچنین نشان می دهد که با افزایش سرعت کندن از 50 تا 500 میلی متر بر دقیقه، میانگین نیروی کندن از 0.339 به 0.459 نیوتن و مقاومت کششی از 0.169 به 0.229 مگاپاسکال و انرژی مصرفی به ازای واحد سطح از 0.473 به 1.914 میلی ژول بر میلی متر مربع افزایش می یابد، اما اثر سن گیاه بر نیروی کندن، مقاومت کششی، و انرژی لازم برای کندن گل به ازای واحد سطح معنی دار نیست. داده های به دست آمده از این تحقیق در طراحی و توسعه مکانیزم های برداشت زعفران کاربرد دارد.